Zohar

Sisällysluettelo

Zohar 1

1:a

1

רבי חזקיה פתח, כתיב, (שיר השירים ב) כשושנה בין החוחים. מאן שושנה, דא כנסת ישראל. (בגין דאית שושנה ואית שושנה), מה שושנה דאיהי בין החוחים אית בה סומק וחיוור, אוף כנסת ישראל אית בה דין ורחמי. מה שושנה אית בה תליסר עלין, אוף כנסת ישראל אית בה תליסר מכילן דרחמי דסחרין לה מכל סטרהא. אוף אלהים דהכא משעתא דאדכר אפיק תליסר תיבין לסחרא לכנסת ישראל ולנטרא לה

rabbi ḥizqijja peṯaḥ keṯiv (šir haš-širim 2:2) ke-šosanna ben ha-ḥoḥim maˀn šosanna daˀ keneseṯ jiśraˀel be-ḡin de-ˀiṯ šosanna we-ˀiṯ šosanna ma šosanna de-ˀihi ben ha-ḥoḥim ˀiṯ bah sumaq we-ḥiwwar ˀof keneseṯ jiśraˀel ˀiṯ bah din we-raḥame ma šosanna ˀiṯ bah telesar ˁalin ˀof keneseṯ jiśraˀel ˀiṯ bah telesar meḵilan de-raḥame de-saḥarin lah mik-kol siṭrahaˀ ˀof ˀelohim de-haḵa miš-šaˁta de-ˀiddekar ˀappeq telesar tevin le-saḥaraˀ li-ḵneseṯ jiśraˀel u-le-naṭraˀ lah

Rabbi Ḥizqijja avasi:

Kuin ruusu (/lilja) ohdakkeiden keskellä
Laul.l. 2:2

Kuka [on] ruusu? Se [on] keneseṯ jiśraˀel. Sillä on ruusuja ja on ruusuja. Mikä [on] ruusu, jo[n]ka [paikka] on ohdakkeiden keskellä ja jossa on punaista ja valkoista? Myös keneseṯ jiśraˀelissa on tuomiota ja laupeutta. Mikä [on] ruusu, jossa on kolmetoista terälehteä? Myös keneseṯ jiśraˀelissa on kolmetoista laupeuden mittaa, jotka ympäröivät sitä sen joka puolelta. Sillä hetkellä kun Jumala mainitaan [ensimmäisen kerran], Hän tuottaa kolmetoista sanaa ympäröimään ja vartioimaan keneseṯ jiśraˀelia.

2

ולבתר אדכר זמנא אחרא. אמאי אדכר זמנא אחרא. בגין לאפקא חמש עלין תקיפין דסחרין לשושנה. ואנון חמש אקרון ישועות. ואנון חמש [חמשין] תרעין. ועל רזא דא כתיב (תהלים קטז) (תרומה קס''ט) כוס ישועות אשא דא כוס של ברכה. כוס של ברכה אצטריך למהוי על חמש אצבען ולא יתיר. כגוונא דשושנה דיתבא על חמש עלין תקיפין דוגמא דחמש אצבען. ושושנה דא איהי (תרומה קלא) כוס של ברכה. מאלהים תנינא עד אלהים תליתאה חמש תיבין. מכאן ולהלאה אור דאתברי ואתגניז ואתכליל בברית ההוא דעאל בשושנה (ס''א דא) ואפיק בה זרעא. ודא אקרי עץ עושה (סב ב) פרי אשר זרעו בו. וההוא זרע קיימא באות ברית ממש. וכמה דדיוקנא דברית אזדרע בארבעין ותרין זווגין ההוא (נ''א דההוא) זרעא, כך אזדרע שמא גליפא מפרשא בארבעין ותרין אתון דעובדא דבראשית.

u-le-vaṯar ˀiddekar zimnaˀ ˀaḥaraˀ ˀammaˀj ˀiddekar zimnaˀ ˀaḥaraˀ be-ḡin le-ˀappaqaˀ ḥameš ˁalin taqqifin de-saḥarin le-šošanna we-ˀinnun ḥameš ˀiqrun ješuˁoṯ we-ˀinnun ḥameš [ḥamšin] tarˁin we-ˁal razaˀ ḏaˀ keṯiv (tehillim 116:13) kos ješuˁoṯ ˀeśśaˀ daˀ kos šel beraḵa kos šel beraḵa ˀiṣṭerin le-mehewe ˁal ḥameš ˀeṣbeˁan we-laˀ jattir ke-ḡawwenaˀ de-šošanna de-jaṯeva ˁal ḥameš ˁalin taqqifin duḡmaˀ ḏe-ḥameš ˀeṣbeˁan we-šošanna ḏaˀ ˀihi kos šel beraḵa me-ˀelohim tinjanaˀ ˁaḏ ˀelohim teliṯaˀa ḥameš tevin mikkaˀn u-le-haleˀa ˀor de-ˀiṯbere we-ˀiṯgeniz we-ˀiṯkelil be-veriṯ ha-huˀ de-ˁaˀl be-šošanna we-ˀappiq bah zarˁaˀ we-ḏaˀ ˀiqre ˁeṣ ˁośe peri ˀašer zarˁo vo we-ha-huˀ zeraˁ qajemaˀ be-ˀoṯ beriṯ mammaš u-ḵema ḏe-ḏijjuqqena ḏi-veriṯ ˀizderaˁ be-ˀarbeˁin u-ṯeren ziwwuḡin ha-huˀ zarˁaˀ kaḵ ˀizderaˁ šemaˀ ḡelifaˀ mefarašaˀ be-ˀarbeˁin u-ṯeren ˀaṯwan de-ˁovaḏaˀ di-verešiṯ

Sen jälkeen [Jumala] mainitaan toisen kerran. Miksi [Jumala] mainitaan toisen kerran? Tuottamaan viisi vahvaa verholehteä, jotka ympäröivät ruusua. Näitä viittä kutsutaan pelastuksiksi. Ne ovat viisi[kymmentä] porttia. Tätä salaisuutta [koskien] on kirjoitettu:

Minä kohotan uhrimaljan ja kiitän Herraa, pelastajaani.
Ps. 116:19

Edellä mainittu on qidduš-malja. Sitä on pideltävä viidellä sormella, eikä [yhtään] useammalla, [sillä] niin ruusukin sijaitsee viiden vahvan, sormen kaltaisen verholehden [keskellä]. Tämä ruusu on qidduš-malja. Toisen ja kolmannen Jumalan maininnan välillä on viisi sanaa. Tästä eteenpäin luotu valo kätkettiin ja kruunattiin sillä liitolla, joka työntyi ruusuun ja luovutti sille siemenen[nsä]. Tästä luetaan [jakeessa]

hedelmäpuita, jotka kantoivat hedelmissään kukin oman lajinsa mukaista siementä.
1. Moos. 1:12

ja tuo siemen on totisesti liiton merkissä. Samoin kuin liiton olomuoto viljeli tuon siemenen 42 avioliiton kautta, niin viljeltiin kaiverrettu lausumaton nimikin luomistyön 42 [kirjain]merkin avulla.

3

בראשית, רבי שמעון פתח (שיר השירים ב׳:י״ב) הנצנים נראו בארץ. הנצנים, דא עובדא דבראשית, נראו בארץ אימתי, ביום השלישי, דכתיב ותוצא הארץ כדין נראו בארץ. עת הזמיר הגיע, דא יום רביעי דהוה ביה זמיר עריצים, מארת חסר. וקול התור, דא יום חמישי, דכתיב ישרצו המים וגו' למעבד תולדות. נשמע, דא יום ששי דכתיב נעשה אדם. דהוה עתיד למקדם עשיה לשמיעה, דכתיב

berešiṯ rabbi šimˁon peṯaḥ (šir haš-širim 2:12) han-niṣṣanim nirˀu va-ˀareṣ han-niṣṣanim daˀ ˁovaḏa di-verešiṯ nirˀu va-ˀareṣ ˀemaṯaj baj-jom haš-šeliši di-ḵeṯiv wat-toṣe ha-ˀareṣ ke-ḏen nirˀu va-ˀareṣ ˁeṯ haz-zamir higgiaˁ daˀ jom reviˁi de-hawa beh zemir ˁariṣim meˀoroṯ ḥaser we-qol hat-tor daˀ jom ḥamiši di-ḵeṯiv jišreṣu ham-majim we-ḡomer le-meˁbaḏ tolaḏoṯ nišmaˁ daˀ jom šišši di-ḵeṯiv naˁaśe ˀadam de-hawa ˁaṯiḏ le-miqdam ˁaśijja li-šmiˁa di-ḵeṯiv

Alussa rabbi Šimˁon avasi:

Kukkaset ovat puhjenneet maahan, laulun (/karsimisen) aika on tullut, ja metsäkyyhkysen ääni kuuluu maassamme.
Laul. l. 2:12

Kukkaset ovat luomistyö. Milloin ne ovat puhjenneet maahan? Kolmantena päivänä, niin kuin on kirjoitettu

Maa versoi vihreyttä,
1 Moos. 1:12

Silloin ne puhkeavat maahan. Laulun (/karsimisen) aika on tullut on neljäs päivä, koska siihen [kuuluu] väkivallan käyttäjien karsiminen, puutteellinen meˀoroṯ (valot). Metsäkyyhkysen ääni on viides päivä, niin kuin on kirjoitettu

Viliskööt vedet jne.
1 Moos. 1:20

jälkeläisten siittämiseksi. Kuuluu on kuudes päivä, niin kuin on kirjoitettu

Tehkäämme ihminen
1 Moos. 1:26

jonka on määrä panna tekeminen kuulemisen edelle, niin kuin on kirjoitettu

1:b

1

הכא נעשה אדם, וכתיב התם נעשה ונשמע. בארצנו, דא יום שבת דאיהו דוגמת ארץ החיים.

haḵaˀ naˁśe ˀaḏam u-ḵeṯiv haṯam naˁśe we-nišmaˁ be-ˀarṣenu daˀ jom šabbaṯ de-ˀihu duḡmaṯ ˀereṣ ha-ḥajjim

tässä Tehkäämme ihminen ja tuolla

Me teemme kuuliaisesti kaiken
2 Moos. 24:7

Maassamme on sapatti — elämän maan malli.

2

(שהוא עולם הבא. עולם הנשמות עולם הנחמות). (נ''א דבר אחר) הנצנים אלין אנון אבהן דעאלו במחשבה ועאלו בעלמא דאתי ואתגניזו תמן. ומתמן נפקו בגניזו ואטמירו גו (נ''א בהו) נביאי קשוט. אתיליד יוסף ואטמירו ביה, עאל יוסף בארעא קדישא ונציב לון תמן, וכדין נראו בארץ ואתגלו תמן. ואימתי אתחזון, בשעתא דאתגלי קשת בעלמא. דהא בשעתא דקשת אתחזי כדין אתגלין אנון, ובההיא שעתא עת הזמיר הגיע עדן לקצץ חיבין מעלמא. אמאי אשתזיבו, בגין דהנצנים נראו בארץ, ואלמלא דנראו לא אשתארון בעלמא, ועלמא לא אתקים.

(še-huˀ ˁolam hab-ba ˁolam han-nešamoṯ ˁolam han-neḥamoṯ) (nusaḥ ˀaḥer davar ˀaḥer) han-niṣṣanim ˀillen ˀinnun ˀavahan de-ˁaˀlu be-maḥašava we-ˁaˀlu be-ˁalmaˀ de-ˀaṯe we-ˀiṯgenizu tamman u-mit-tamman nafequ bi-ḡenizu we-ˀiṭṭemiru ḡo (nusaḥ ˀaḥer behu) neviˀe qešoṭ ˀiṯjeliḏ josef we-ˀiṭṭemiru beh ˁaˀl josef be-ˀarˁaˀ qaddišaˀ u-neṣev lon tamman u-ḵeḏen nirˀu va-ˀareṣ we-ˀiṯgalu tamman we-ˀemaṯaj ˀiṯḥazun be-šaˁaṯaˀ de-ˀiṯgele qešeṭ be-ˁalmaˀ de-haˀ be-šaˁaṯaˀ de-qešeṭ ˀiṯḥaze keḏen ˀiṯgallejan ˀinnun u-ve-hahiˀ šaˁaṯaˀ ˁeṯ haz-zamir higgiaˁ ˁiddan le-qaṣṣeṣ ḥajjavin me-ˁalmaˀ ˀammaj ˀištezevu beḡin de-han-niṣṣanim nirˀu ba-ˀareṣ we-ˀilmaleˀ ḏe-nirˀu laˀ ˀištaˀarun be-ˁalmaˀ we-ˁalmaˀ laˀ ˀiṯqajjam

(Se on tuleva maailma, sielujen ja lohdutusten maailma). (Toinen versio toinen tulkinta) Nämä kukkaset ovat ne patriarkat, jotka astuivat sisään ajatukseen (maḥašava) sekä tulevaan maailmaan ja katosivat niihin. Sieltä he poistuivat salaa ja käykeytyivät totuuden profeettoihin. Joosef syntyi, ja he kätkeytyivät häneen. Joosef astui sisään pyhään maahan ja vei heidät sinne. Ja näin ne

ovat puhjenneet maahan
Laul.l. 2:12

ja ilmestyneet sinne. Ja milloin ne tulevat näkyviin? Silloin kun sateenkaari ilmestyy maailmaan. Sillä hetkellä kun sateenkaari näkyy, tällöin ne ilmestyvät. Silloin

laulun (/karsimisen) aika on tullut
Laul.l. 2:12

Aika leikata syntiset maailmasta. Miksi heidät on säästetty? Koska

Kukkaset ovat puhjenneet maahan,
Laul. l. 2:12

Jos ne eivät olisi puhjenneet, eivät [syntiset] olisi jääneet maailmaan eikä maailma[kaan] olisi kestänyt.

11:b

40

בכה רבי שמעון ואמר ווי אי אימא ווי אי לא אימא. אי אימא ינדעון חייבין היך יפלחון למאריהון. אי לא אימא יאבדון חברייא מלה דא.

beḵa rabbi šimˁon wa-ˀamar waj ˀi ˀemaˀ waj ˀi loˀ ˀemaˀ ˀi ˀemaˀ jindeˁun ḥajjavin heḵ jifleḥun le- maˀrehon ˀi loˀ ˀemaˀ joˀveḏun ḥavrajjaˀ millaˀ ḏaˀ

Rabbi Šimˁon itki ja sanoi: «Voi [minua], jos puhun, ja voi, jos en puhu! Jos puhun, syntiset oppivat palvelemaan herraansa; jos en puhu, jäävät kumppanit vaille tätä sanaa (/asiaa).»

82:b

5

אמר רבי ייסא ואפילו אנון דבהאי עלמא (דארעא), היאך. אמר ליה בגין די בפלגות ליליא כל אנון זכאי קשוט כלהו מתערי למקרי באורייתא ולמשמע תושבחן דאורייתא, והא אתמר דקודשא בריך הוא וכל אנון צדיקיא דבגו גנתא דעדן כלהו צייתין לקליהון, וחוטא דחסד אתמשך עלייהו ביממא דכתיב, (תהלים מב) יומם יצוה יי חסדו ובלילה שירה עמי.

ˀamar rabbi jesaˀ we-ˀafillu ˀinnun di-ve-haˀj ˁalmaˀ (de-ˀarˁa) heˀaḵ ˀamar leh beḡin di be-falguṯ leljaˀ kol ˀinnun zakkaˀe qešoṭ kulehu miṯˁare le-miqre be-ˀorajjeṯaˀ u-le-mišmaˁ tušbeḥan de-ˀorajjeṯaˀ we-haˀ ˀittemar de-qudšaˀ beriḵ huˀ we-ḵol ˀinnun ṣaddiqajjaˀ di-ve-ḡo ḡinṯa ḏe-ˁeḏen kulehu ṣajjeṯin le-qalehon we-ḥuṭaˀ de-ḥeseḏ ˀiṯmešaḵ ˁalajjehu bimamaˀ di-ḵeṯiv (tehillim 42:9) jomam jeṣawwe jj ḥasdo u-val-lajla širah ˁimmi

Rabbi Jesa sanoi: «Nekinkö, jotka ovat tämänpuoleisessa maailmassa (maan päällä)? Kuinka [he nousevat Jumalan yhteyteen]?» [Rabbi Jiṣḥaq] sanoi hänelle: «Koska puolelta öin kaikki totisesti oikein toimivat kietoutuvat lukemaan Tooraa ja kuuntelemaan sen ylistystä. [Meille] on opetettu, että Pyhä —olkoon hän siunattu— ja kaikki Eedenin puutarhan hurskaat kuuntelevat heidän ääntään, ja armon lanka vedetään heidän ylleen päivällä. Onhan kirjoitettu:

Päivällä Herra antaa armonsa vallita, yöllä saan laulaa hänen kiitostaan.
Ps. 42:9»

83:a

2

אמר רבי שמעון תא חזי, כלא רזא דחכמתא איהו, וקא רמז הכא בחכמתא ודרגין דלתתא דקא נחית אברהם לעומקייא דלהון וידע לון, ולא אתדבק בהו, ותב לקמי מריה. ולא אתפתא בהו כאדם דכד מטא לההוא דרגא אתפתא בנחש וגרים מותא לעלמא. ולא אתפתא כנח דכד נחת ומטא לההוא דרגא מה כתיב, (בראשית ט׳:כ״א) וישת מן היין וישכר ויתגל בתוך אהלה. אהלה כתיב בה''א.

ˀamar rabbi šimˁon taˀ ḥaze kollaˀ razaˀ de-ḥokmetaˀ ˀihu we-qaˀ remaz hakaˀ be-ḥokmetaˀ we-dargin dil-tattaˀ de-qaˀ neḥet ˀavraham le-ˁumeqajjaˀ dil-hon we-jadaˁ lon we-laˀ ˀitdabbeq be-ho we-tav le-qamme mareh

Rabbi Šimˁon sanoi: "Tule katsomaan! [Nämä] kaikki ovat viisauden saloja. Kah, tässä viitataan alhaalla olevaan viisauteen ja [sen alta lähteviin] askelmiin (ts. Egyptiin). Abraham laskeutui niiden syvyyksiin oppiakseen tuntemaan ne mutta olemaan takertumatta niihin. Hän palasi takaisin herransa eteen (ts. etelään, ḥesediin)."

99:a

1

כגוונא דא מאן דבעי לאתדבקא לעילא ברוח קודשא דהא בעובדא ובמלין וברְעותא דלבא לכוונא בההיא מלה תלייא מלתא לאמשכא ליה לגביה מעילא לתתא ולאתדבקא בההיא מלה.

ke-ḡawwenaˀ ḏaˀ maˀn de-vaˁe le-ˀiṯdabbaqaˀ le-ˁelaˀ be-ruaḥ quḏšaˀ de-haˀ be-ˁovadaˀ u-ve-millin u-vi-rˁuṯaˀ ḏe-libbaˀ le-ḵawwenaˀ be-ha-hiˀ milla taljaˀ milleṯaˀ le-ˀamšaḵaˀ leh le-ḡabbeh me-ˁelaˀ le-ṯattaˀ u-le-ˀiṯdabbeqaˀ be-ha-hiˀ milla

Samoin sen, joka haluaa kiinnittyä ylös pyhään henkeen, [on] teoilla[an], sanoilla[an] ja tahdolla[an] keskityttyvä siihen. [Edellisestä] riippuu, miten sen puoleensa vetäminen ylhäältä alas ja siihen kiinnittyminen [onnistuu].

102:b

7

רבי יהודה פתח (משלי ל״א:כ״ג) נודע בשערים בעלה בשבתו עם זקני ארץ. תא חזי, קודשא בריך הוא אסתלק ביקריה דאיהו גניז וסתים בעילויא סגיא. לאו איתי בעלמא ולא הוה מן יומא דאתברי עלמא דיכיל לקיימא על חכמתא דיליה ולא יכיל לקיימא ביה.

rabbi jehuḏa peṯaḥ (misle 31:23) noḏaˁ baš-šeˁarim baˁalah be-šivto ˁim ziqne ˀareṣ taˀ ḥaze quḏšaˀ beriḵ huˀ ˀistalleq bi-qareh de-ˀihu geniz we-seṯim be-ˁilujaˀ saḡjaˀ law ˀiṯaj be-ˁalmaˀ we-laˀ hawa min jomaˀ de-ˀiṯbere ˁalmaˀ de-jaḵil le-qajjemaˀ (le-qajjamaˀ) ˁal ḥoḵmaṯaˀ ḏileh we-laˀ jaḵil le-qajjemaˀ beh

Rabbi Jehuda avasi:

Hänen miehensä saa porteilla osakseen kunnioitusta istuessaan maan vanhinten kokouksessa.
Sananl. 31:23

Tule katsomaan: Pyhä —olkoon Hän siunattu— on noussut kunniassaan, joka on salattu ja piilotettu suunnattomiin korkeuksiin. Maailmassa ei ole — eikä siitä päivästä, kun maailma luotiin, ole ollut [ketään], joka käsittäisi hänen viisautensa, eikä [kukaan] kykene käsittämään häntä.

Zohar 2

149:a

2

רבי יוסי הוה לעי באורייתא, והוו עמיה רבי יצחק ורבי חזקיה. אמר רבי יצחק, הא חמינן דעובדא דמשכנא, כגוונא דעובדא דשמים וארץ, והא אתערו חברייא ברזין דלהון זעירו, דלא יכיל בר נש למיכל בפומיה, ולמישט ידיה לגו פומיה ולמבלע.

haˀ ḥamenan de-ˁovadaˀ de-maškenaˀ ke-gawwenaˀ de-ˁovadaˀ de-šamajim wa-ˀareṣ

Kas, näemme että ilmestysmajan tekeminen on samantyyppistä kuin taivaan ja maankin tekeminen.

152:a

9

במשכנא אתגליפו ואתציירו אתוון כדקא חזי. דהא בצלאל הוה ידע חכמתא, לצרפא אתוון דאתבריאו בהו שמיא וארעא. ועל חכמתא דיליה, (נ''א דא) אתבני משכנא על ידיה, ואתבריר מכל עמא דישראל. וכמה דאיהו אתבריר לעילא, הכי בעא קודשא בריך הוא דיתבריר לתתא. לעילא כתיב, (שמות ל״א:ב׳) ראה קראתי בשם בצלאל. לתתא (שמות ל״ה:ל׳) ראו קרא יי' בשם בצלאל. ושמיה ברזא עלאה אקרי הכי בצלאל: בצל אל. ומאן איהו. דא צדיק. דאיהו יתיב בצל אל, ההוא דאקרי אל (לך לך ע''ז ע''א) עליון. ואיהו יתיב כגוונא דההוא אל. ההוא אל נטיל שית סטרין, ההוא צדיק נטיל לון. אוף הכי, ההוא אל אנהיר לעילא, האי צדיק אנהיר לתתא. ההוא אל, כללא דכלהו שית סטרין. ההוא צדיק, כללא דכלהו שית סטרין. בן אורי: בן אור קדמאה, דברא קודשא בריך הוא בעובדא דבראשית. בן חור: בן חירו דכלא. דבר אחר, בן חור: בן חוור מכל גוונין. ודא אתמני למטה יהודה, כלא כדקא יאות.

be-maškenaˀ ˀitgelifu we-ˀitṣajjaru ˀatwan kadqaˀ ḥezi de-haˀ beṣalˀel hawa jadaˁ ḥokmeta le-ṣarefaˀ ˀatwan de-ˀitberiˀu be-hu šemajjaˀ we-ˀarˁaˀ

Ilmestysmajassa kirjaimet kaiverrettiin ja muotoiltiin niin kuin pitääkin, sillä Beṣalˀel tunsi viisauden muunnella kirjainmerkkejä, joilla taivas ja maa luotiin.

161:b

2

בשעתא דסליק ברעותא דקודשא בריך הוא למברי אדם, קאים קמיה בדיוקניה וקיומיה, כמה דאיהו בהאי עלמא. ואפילו כל אינון בני עלמא, עד לא ייתון בהאי עלמא, כלהו קיימין בקיומייהו ובתקונייהו כגוונא דקיימין בהאי עלמא, בחד אוצר דתמן כל נשמתין דעלמא מתלבשן בדיוקנייהו.

be-šaˁaṯa de-saliq be-reˁuṯaˀ de-quḏšaˀ beriḵ huˀ le-mivre ˀaḏam qameh be-ḏijuqneh we-qijjumeh kema de-ˀihu be-haˀj ˁalma wa-ˀafillu kol ˀinnun bene ˁalma ˁaḏ laˀ jeṯun be-haˀj ˁalma kullehu qajjemin be-qijjumajjehu u-ve-ṯiqunajjehu ke-ḡawwenaˀ de-qajjemin be-haˀj ˁalma be-ḥaḏ ˀoṣar de-ṯamman kol nišmaṯin de-ˁalma miṯlabbešan be-dijuqnajjehu

Kun Pyhän —olkoon hän siunattu— tahtoon nousee [ajatus] luoda ihminen, tämä seisoo hänen edessään sen näköisenä ja oloisena kuin on tässäkin maailmassa. Itse asiassa kaikki maailman lapset ennen kuin tulevat tähän maailmaan seisovat sen oloisina ja muotoisina kuin he seisovat tässäkin maailmassa, yhdessä aarrekammiossa, jossa kaikki maailman nešamat puetaan olomuotoonsa.

3

ובשעתא דזמינין לנחתא בהאי עלמא, קרי קודשא בריך הוא לחד ממנא, די מני קודשא בריך הוא ברשותיה כל נשמתין דזמינין לנחתא להאי עלמא, ואמר ליה, זיל אייתי לי רוח פלוני. בההיא שעתא אתיא ההיא נשמתא, מתלבשא בדיוקנא דהאי עלמא, וההוא ממנא אחזי לה קמי מלכא קדישא.  

u-ve-šaˁaṯaˀ di-zminin le-naḥtaˀ be-haˀj ˁalmaˀ qere quḏšaˀ beriḵ huˀ le-ḥaḏ memanaˀ di manne quḏšaˀ beriḵ huˀ bi-ršuṯeh kol nišmaṯin ḏi-zminin le-naḥtaˀ le-haˀj ˁalmaˀ we-ˀamar leh zil ˀajjeṯe li ruaḥ peloni be-ha-hiˀ šaˁaṯaˀ ˀaṯjaˀ ha-hiˀ nišmeṯaˀ miṯlabbešaˀ be-ḏijjuqnaˀ ḏe-haˀj ˁalmaˀ we-ha-huˀ memanaˀ ˀaḥze lah qame malkaˀ qaddišaˀ

Kun koittaa aika valmiiden laskeutua tähän maailmaan, käskee Pyhä —olkoon hän siunattu— erästä virkailijaa, jonka Pyhä —olkoon hän siunattu— on pannut kaikkien niiden nešamojen etunenään, jotka ovat valmiit laskeutumaan tähän maailmaan ja sanoo hänelle: "Tuo minulle 'sen-ja-sen' ruaḥ." Juuri sillä hetkellä juuri tuo nešama tulee puettuna tämän maailman olomuotoon, ja virkailija esittelee hänet pyhän kuninkaan edessä.

4

קודשא בריך הוא אמר לה, ואומי לה, דכד תיחות להאי עלמא, דתשתדל באורייתא למנדע ליה, ולמנדע ברזא דמהימנותא. דכל מאן דהוי בהאי עלמא, ולא אשתדל למנדע ליה, טב ליה דלא יתברי. בגין כך אתחזי קמי מלכא קדישא, למנדע בהאי עלמא, ולאשתדלא ביה בקודשא בריך הוא, ברזא דמהימנותא.  

quḏšaˀ beriḵ huˀ ˀamar lah we-ˀome lah deḵar teḥoṯ le-haˀj ˁalma de-ṯištaḏal be-ˀorajjeṯaˀ le-mindaˁ leh u-le-mindaˁ maˀn de-hawe be-haˀj ˁalma we-laˀ ˀištaddal le-mindaˁ leh ṭav leh ḏe-la jiṯbere beḡin kaḵ ˀiṯḥaze qamme malkaˀ qaddišaˀ le-mindaˁ be-haˀj ˁalma u-le-ˀeštaddalaˀ beh be-qudšaˀ beriḵ huˀ be-raza di-mhemnuṯaˀ

Pyhä —olkoon hän siunattu— sanoo sielulle ja vannottaa sitä, että kun sielu laskeutuu tähän maailmaan, se painiskelee Tooran parissa oppiakseen uskon salaisuuden avulla tuntemaan Jumalan. Sillä sellaisen, joka on tässä maailmassa eikä painiskele oppiakseen tuntemaan Jumalaa, olisi ollut parempi olla tulematta luoduksi. Siksi sielu näyttäytyy pyhän kuninkaan edessä, jotta hän uskon salaisuuden avulla oppisi tuntemaan tämän maailman ja painiskelisi Pyhän kanssa — olkoon hän siunattu.

221:b

14

ואתו אהליאב בן אחיסמך למטה דן, דא איהו מסטרא דשמאלא, דא איהו מסטרא דדינא קשיא, (נ''א קדישא) והא אוקמוה, דהא מתרין סטרין אלין, אתעביד משכנא, ואתתקן בהו, לאתקשרא בהו, למהוי בין ימינא ושמאלא, והא אתמר ואוקמוה.

de-haˀ mit-teren siṭrin ˀillen ˀitˁavid maškenaˀ we-ˀittaqqan be-hu le-ˀitqaššoraˀ be-hu le-mehewe ben jeminaˀ u-śmaˀlaˀ

Ilmestysmaja tehtiin näistä kahdesta puolesta ja perustuu niihin ja on sidottu niihin, jotta se olisi oikean ja vasemman välissä.

Zohar 3

36:a

4

ובגין כך שירותא דאורייתא ב'. דהא היא אורייתא (ס''א אביה הוי אסוותא) הוי ואסוותא דעלמא. ובגין כך, מאן דאשתדל באורייתא, כאלו אשתדל ביה בשמא קדישא. והא אתמר, דאורייתא כלא, חד שמא קדישא עלאה איהי. ובגין דאיהי שמא קדישא, פתחא בבית, דאיהי כללא דשמא קדישא, בתלת קשרי מהימנותא.

we-haˀ ˀittemar de-ˀorajjeṯaˀ kollaˀ ḥad šemaˀ qaddišaˀ ˁillaˀa ˀihi

Kas, [meille] on opetettu, että Toora kokonaisuudessaan on yksi [ja] ylhäisin (mystinen) pyhä nimi.

41:b

2

רבי שמעון אמר כלל כלא, כמה דאית עשר כתרין דמהימנותא לעילא. כך אית עשר כתרי דחרשי מסאבי לתתא. וכל מה די בארעא, מנייהו אחידן בסטרא דא, ומנייהו אחידן בסטרא אחרא.

rabbi šimˁon ˀamar kelal kollaˀ kema de-ˀiṯ ˁeśer kiṯrin di-mhemnuṯaˀ le-ˁellaˀ kaḵ ˀiṯ ˁeśer kiṯrin de-ḥaraše mesaˀve le-ṯattaˀ we-ḵol ma di be-ˀarˁaˀ minnajhu ˀaḥiḏan be-siṭraˀ daˀ u-minnajhu ˀaḥiḏan be-siṭraˀ ˀaḥaraˀ

Rabbi Šimˁon sanoi: «Kaiken kaikkiaan, niin kuin korkeuksissa on kymmenen uskon kruunua, samoin on alhaalla kymmenen saastaista noituuden kruunua. Kaikki maanpäällinen on yhteydessä joko tuohon [korkeuksien] puoleen tai toiseen puoleen (siṭraˀ ˀaḥaraˀ).»

55:a

8

ותא חזי, בשעתא דמסתאבין בני נשא לתתא, מסאבין לון בכלא, והא אתמר. אבל, בשעתא דרוח מסאבא אתער (ס''א לתתא, אתער רוח וכו') חשבתון זר, אלא רוח מסאבא דלתתא, אתער רוח מסאבא אחרא, ואתיהיב ליה רשותא לנחתא לעלמא. מאי רשותא, רשותא דקדושה דהוה נחית ומחי ביה, לא אשתכח, ואסתלק, וכדין אתגלייא דינא, לקבליהון דחייבין, ואוסיף דינא על דיניה, וכדין, תרין רוחין משתכחין בעלמא, חד, רוחא דדינא, וחד, רוחא דמסאבא.

we-ṯaˀ ḥaze be-šaˁaṯaˀ de-mistaˀvin bene našaˀ le-ṯattaˀ mesaˀevin lon be-ḵollaˀ we-haˀ ˀittemar be-šaˁaṯaˀ de-ruaḥ mesaˀevaˀ ˀittaˁar ḥašavtun zar ˀellaˀ ruaḥ mesaˀevaˀ di-le-ṯattaˀ ˀittaˁar ruaḥ mesaˀevaˀ ˀaḥaraˀ we-ˀiṯjehiv leh rešuṯaˀ le-naḥtaˀ le-ˁalmaˀ maj rešuṯaˀ rešuṯaˀ di-qeḏuššaˀ de-hawa naḥiṯ u-maḥe beh laˀ ˀišteḵaḥ we-ˀistallaq u-ḵeḏen ˀiṯgelijjaˀ dinaˀ loqovelhon de-ḥajjavin we-ˀosif dinaˀ ˁal dineh u-ḵeḏen teren ruḥin mištakkeḥin be-ˁalmaˀ ḥaḏ ruḥaˀ de-ḏinaˀ ḥaḏ ruḥaˀ di-mesaˀevaˀ

Tule katsomaan: sillä hetkellä, kun ihmisolennot alhaalla tulevat epäpuhtaiksi, saastuttavat he [itsensä] kaikessa. Ja näinhän on opetettu. Sillä hetkellä, kun saastuttava henki herää (te ajattelette vihollista), alhaalla oleva saastuttava henki — herää toinenkin saastuttava henki, ja sille annetaan valta laskeutua maailmaan. Kenen valta? Pyhyyden, jolla on tapana laskeutua ja lyödä se (ensin mainittu saastuttava henki). Pyhyyttä ei [enää] löydy, koska se on nostettu [korkeuksiin ihmisten syntien tähden]. Näin paljastuu tuomio syntisille, ja tuomio lisätään tuomion päälle. Näin maailmasta löytyy kaksi henkeä: toinen tuomion henki ja toinen epäpuhtaaksi tekevä henki.

169:b

3

אי חסידא קדישא, תא ואגלי לך מלה סתימא. בניינא דגופא דבר נש הכי הוא, רוחא מעם רוחא דקודשא. (יתרו ע''ג, צ''ט ע''ב, רל''ו ע''ב) נשמתא מגו אילנא דחיי. כיון דרוחא קדישא, יהב חילא, מיד רתיכין דיליה. יהבין חילייהו. חילא דלהון, גרמי ושייפין. כלהו מסטרא דלהון, ותקונייהו דא על דא. סטרא אחרא יהבת בשרא, ומסטרא דילה, אתיא בשרא, ולא מלה אחרא. רתיכין דילה, יהבין כל אינון גידין וערקין, לאמשכא דמא לבשרא. בתר דאלין יהבי חילייהו, שמיא יהבי חילייהו, ומאן אינון. עור דאתמשך על כלא. כגוונא דלהון.

ˀi ḥasiḏaˀ qaddišaˀ taˀ we-ˀaḡalle laḵ milla seṯimaˀ binjanaˀ deḡufaˀ de-var naš haḵi huˀ ruḥaˀ me-ˁim ruḥaˀ de-quḏšaˀ nišmeṯaˀ mig-go ˀilanaˀ de-ḥajje kewan de-ruḥaˀ qaddišaˀ jahev ḥelaˀ mij-jaḏ reṯiḵin di-leh jahevin ḥelajjehu ḥelaˀ di-lhon garme we-šajjefin kullehu mis-siṭraˀ di-lhon we-ṯiqqunajjehu daˀ ˁal daˀ siṭraˀ ˀaḥaraˀ jahavaṯ biśraˀ u-mis-siṭraˀ di-lah ˀaṯjaˀ biśraˀ we-laˀ milla ˀaḥaraˀ reṯiḵin di-lah jahavin kol ˀinnun giḏin we-ˁarqin le-ˀamšaḵa damaˀ le-viśraˀ baṯar de-ˀillen jahave ḥelajjehu šemajjaˀ jahave ḥelajjehu u-maˀn ˀinnun ˁor de-ˀiṯmešaḵ ˁal kollaˀ ke-ḡawwenaˀ di-lhon

Kas niin, hurskas pyhä. Tulehan, niin paljastan sinulle piilossa [olevan] asian. Ihmisolennon ruumiinrakenne (guf) on tällainen: henki (ruaḥ) tulee pyhän hengen luota, sielu (nešama) elämän puusta. Kun pyhä henki suo voimastaan, sen vaunut antavat omistaan. Niiden voimat: itseys ja kirkkaus — kaikki niiden puolelta. Ne ovat järjestyksessä toinen toisensa päällä. Siṭra ˀaḥara antaa lihan, ja siltä puolelta tulee liha eikä mitään muuta. Sen vaunut antavat jänteet ja suonet, jotka kuljettavat lihaan veren. Sen jälkeen kun nämä ovat suoneet voimansa, antaa taivas omansa. Ja mikä se on? ˁor joka levittäytyy kaiken päälle niin kuin taivaskin.

Zohar ḥadaš

Berešiṯ

269

והקדוש ברוך הוא יתברך שמו, ברא השמים בסוד התבונה, שהוא ענין תבונה מתוך היסוד. ובראשית כל הנבראים, ברא צורת המלאכים הקדושים, שהם תחלת כל הנבראים הנאצלים מזיו אור הדרו.  

we-haq-qaḏoš baruḵ huˀ jiṯbaraḵ šemo bara haš-šamajim be-soḏ hat-tevuna še-huˀ ˁinjan tevuna mit-toḵ haj-jesoḏ u-veršiṯ kol han-nivraˀim bara ṣuraṯ ham-malˀaḵim haq-qeḏošim še-hem teḥillaṯ kol han-nivraˀim han-neˀeṣalim miz-ziw ˀor haḏaro

Ja pyhä, siunattu, olkoon hänen nimensä ylistetty, loi taivaat perustuksista käsin ymmärryksen salaisuuden kautta; sehän on ymmärryksen tehtävä. Ja kaiken luotavan alussa hän loi pyhien enkeleiden hahmot. Ne ovat alku kaikelle, mikä luodaan — ne virtaavat hänen loisteensa valon kirkkaudesta.

664

כד ברא קודשא בריך הוא עלמא, הוה עיקרא דכלא מיא, ומן מיא אשתיל כל עלמא. ועבד קודשא בריך הוא תלתא אומנין, דיעבדון אומנותיה בהאי עלמא, ואלין אינון: שמיא, וארעא, ומיא. ועל ידוי דאלין, אתברי כל מה די בעלמא דין.

kaḏ beraˀ qudšaˀ beriḵ huˀ ˁalmaˀ hawa ˁiqqaraˀ de-ḵollaˀ majjaˀ u-min majjaˀ ˀaštel kol ˁalmaˀ we-ˁavaḏ qudšaˀ beriḵ huˀ telaṯa ˀummanin de-jaˁavdon ˀummanuṯeh be-haj ˁalmaˀ we-ˀillen ˀinnun šemajjaˀ we-ˀarˁaˀ u-majjaˀ we-ˁal jeḏoj de-ˀillen ˀiṯbere kol ma di be-ˁalmaˀ ḏen

Kun Pyhä —olkoon Hän siunattu— loi maailman, oli kaikki alun perin vettä (/kaiken juuri oli vesi). Vedestä Hän levitti (/kylvi) koko maailman. Pyhä —olkoon Hän siunattu— teki kolme arkkitehtiä (/demiurgia), jotka toteuttivat Hänen suunnitelmansa tämänpuoleisessa maailmassa. Ja nämä ne olivat: taivaat, maa ja vesi. Niiden avulla luotiin kaikki, mitä tässä maailmassa on.

665

וזמין לאלין תלתא, לכל חד מנהון, לאפקא ברייתא דצריך לעלמא. זמין למיא, אמר ליה את אפיק לארעא דתחותך, ואת זיל אתכניש לאתר חד, ומיא עבד כך, הדא הוא דכתיב, (בראשית א) יקוו המים.

we-zammen le-ˀillen telaṯa le-ḵol ḥaḏ minnehon le-ˀappaqaˀ berijjaṯaˀ di-ṣriḵ le-ˁalmaˀ zammen le-majjaˀ ˀamar leh ˀat ˀappeq le-ˀarˁaˀ di-ṯeḥoṯaḵ we-ˀat zil ˀiṯkeneš la-ˀaṯar ḥaḏ u-majjaˀ ˁavaḏ kaḵ haḏaˀ huˀ di-ḵeṯiv (berešiṯ 1:9) jiqqawu ham-majim

Ja Hän kutsui kunkin noista kolmesta tuottamaan maailmaan tarvittavan luomakunnan. Hän kutsui veden ja sanoi sille: «Tuota sinä maa, joka on alapuolellasi. Mene ja kokoonnu yhteen paikkaan.» Ja vesi teki näin. Tästähän on kirjoitettu:

Kokoontukoot vedet
1. Moos. 1:9

666

קרא לארעא, אמר לה, את אפיק בריין מינך, בעירין וחיותן וכדדמי לון, מיד עבדת כך, הדא הוא דכתיב (שם) ויאמר אלהים תוצא הארץ נפש חיה למינה.

qeraˀ le-ˀarˁaˀ ˀamar lah ˀat ˀappeq birjan minaḵ beˁirin we-ḥewaṯan uḵ-de-ḏame lon mij-jaḏ ˁavedaṯ kaḵ haḏaˀ huˀ di-ḵeṯiv (berešiṯ 1:24) waj-jomer ˀelohim toṣe ha-ˀareṣ nefeš ḥajja le-minah

Hän kutsui maan, sanoi sille: «Tuota sinä luotuja itsestäsi — karjaa ja eläimiä ja sen sellaisia.» Maa teki heti niin. Tästähän on kirjoitettu:

Jumala sanoi: «Tuottakoon maa kaikenlaisia eläviä olentoja»
1. Moos. 1:24

667

קרא לשמים, אמר לון, אתון אבדילו בין מיא למיא, עבדו כך, הדא הוא דכתיב, (שם) ויעש אלהים את הרקיע. קרא לארעא, אמר לה אפיקי דשאים ועשבים ויבולין ואילני חקלא, מיד מה כתיב בה. (שם) ותוצא הארץ דשא עשב מזריע זרע.

qeraˀ laš-šamajim ˀamar lon ˀattun ˀavdilu ben majjaˀ le-majjaˀ ˁavaḏu kaḵ haḏaˀ huˀ di-ḵeṯiv (berešiṯ 1:7) waj-jaˁaś ˀelohim ˀeṯ-ha-raqiaˁ qeraˀ le-ˀarˁaˀ ˀamar lah ˀappiqi dešaˀim we-ˁiśbim wi-vulin we-ˀilane ḥaqlaˀ mij-jaḏ ma keṯiv bah (berešiṯ 1:12) wat-toṣe ha-ˀareṣ dešeˀ ˁeśev mazriaˁ zeraˁ

Hän kutsui taivaat, sanoi niille: «Erottakaa te vedet vesistä!» Ne tekivät niin. Tästähän on kirjoitettu:

Jumala teki kannen
1. Moos. 1:7

Hän kutsui maan, sanoi sille: «Tuota ruohoa ja heinää sekä peltojen satoja ja puita.» Heti [tapahtui] niin kuin on kirjoitettu seuraavassa:

Maa versoi vihreyttä, siementä tekeviä kasveja
1. Moos. 1:12

668

קרא כמו כן לשמים, אמר לון, יהא בכון נהורין ובוצינין לאנהרא על ארעא, הדא הוא דכתיב, (שם) יהי מארת ברקיע השמים. קרא כמו כן למיא, אמר לון, אתון אפיקו ריחשא דנונין ועופין, וכדדמי לון, הדא הוא דכתיב (שם) ישרצו המים שרץ נפש חיה. ועל ידיהון דתלתא אלין, אתעביד כל עובדא דבראשית, כל חד וחד לזיניה

qeraˀ kemo ḵen laš-šamajim ˀamar lon jeheˀ beḵon nehorin u-vuṣinin le-ˀanharaˀ ˁal ˀarˁaˀ haḏaˀ huˀ di-ḵeṯiv (berešiṯ 1:14) jehi meˀorot bi-rqiaˁ haš-šamajim qeraˀ kemo ḵen le-majjaˀ ˀamar lon ˀattun ˀappiqu riḥaša de-nunin we-ˁofin uḵ-de-ḏame lon haḏaˀ huˀ di-ḵeṯiv (berešiṯ 1:20) jišreṣu ham-majim šereṣ nefeš ḥajja we-ˁal jeḏehon di-ṯlaṯaˀ ˀillen ˀiṯˁaveḏ kol ˁovaḏaˀ di-vrešiṯ kol ḥaḏ we-ḥaḏ le-zineh

Samalla tavalla (/jälleen) Hän kutsui taivaat, sanoi niille: «Olkoot teissä valoja ja lamppuja valaisemassa maata.» Tästähän on kirjoitettu:

Tulkoon valoja taivaankanteen
1. Moos. 1:14

Samalla tavalla (/jälleen) Hän kutsui vedet, sanoi niille: «Tuottakaa te kalojen ja lintujen vilinää ja sen sellaista.» Tästähän on kirjoitettu:

Viliskööt vedet eläviä olentoja
1. Moos. 1:20

Näiden kolmen avulla tehtiin kaikki luodut kukin lajinsa mukaan.

669

כד אתא יומא שתיתאה, כלהו הוו זמינין למברי כשאר יומין. אמר לון הקדוש ברוך הוא, לא שום חד מנכון, יכיל למעבד בריה דא בלחודוי, כשאר כל בריין דהוו עד כאן, אלא כולכון תתחברון כחדא ואנא עמכון, ונעביד אינשא. דהא אתון לא תיכלול למעבדיה בלחודיכון, אבל גופא יהא דילכון תלתיכון, ונשמתא דילי.

ḵaḏ ˀaṯaˀ jomaˀ šeṯiṯaˀa kolho hawo zeminin le-mivre ki-šeˀar jomin ˀamar lon haq-qadoš baruḵ huˀ laˀ šum ḥaḏ minneḵon jaḵel le-meˁbaḏ berija ḏaˀ bi-lḥoḏoj ki-šeˀar kol berijjan da-hawo ˁaḏ kan ˀellaˀ kulḵon tiṯḥabberun ka-ḥaḏaˀ wa-ˀanaˀ ˁimmeḵon we-naˁaveḏ ˀenašaˀ dehaˀ ˀattun laˀ ṯeḵelul le-meˁbeḏeh bi-lḥoḏeḵon ˀaval gufaˀ jeheˀ ḏi-leḵon telaṯeḵon we-nišmaṯaˀ ḏi-li

Kun tuli kuudes päivä, oli kaikki kutsuttu luomaan niin kuin muinakin päivinä. Pyhä —olkoon Hän siunattu— sanoi niille: «Yksikään teistä ei pysty tekemään tätä olentoa itse niin kuin [oli laita] kaikkien muiden olentojen [kanssa], jotka ovat tulleet [oleviksi] tähän mennessä. Vaan lyöttäytykää te kaikki yhteen ja minä [olen] teidän kanssanne. Tehkäämme ihminen! Sitä te ette yksin pysty tekemään, mutta ruumis olkoon teidän kolmen ja sielu (nišmaṯaˀ) minun.

670

ולפיכך קרא לון קודשא בריך הוא, ואמר לון נעשה אדם, אנא ואתון. אנא נשמתא, ואתון גופא. וכך הוא, דגופא הוא מתלתהון, דהוו אומנין בעובדא דבראשית, ונשמתא יהבה קודשא בריך הוא, דאשתתף עמהון בה.

u-lefiḵaḵ qeraˀ lon quḏšaˀ beriḵ huˀ wa-ˀamar lon naˁaśe ˀaḏam ˀanaˀ we-ˀattun ˀanaˀ nišmaṯaˀ we-ˀattun gufaˀ we-ḵaḵ huˀ de-gufaˀ huˀ mit-telaṯhon da-hawo ˀummanin be-ˁovaḏaˀ di-vrešiṯ we-nišmaṯaˀ jahavah quḏšaˀ beriḵ huˀ de-ˀištattef ˁimmehon bah

Niinpä Pyhä —olkoon Hän siunattu— kutsui ne ja sanoi niille: «Tehkäämme ihminen, minä ja te — minä sielun ja te ruumiin.» Ja näin on, että ruumis on kolmesta luomistyön arkkitehdistä (/demiurgista), ja sielun (nišmaṯaˀ) antoi Pyhä —olkoon Hän siunattu— joka liittyi tässä niihin.

671

בצלמנו כדמותנו, כלומר דאתחזי לנא, בההוא גופא דאתנסב מנכון, למנדע ולאדמאה לכון, כההוא דאתנסיב מני, דהוא נשמתא, דיתפרש מעובדוי דעלמא, ויהא תאובתיה ורעותיה לעילאין קדישין.

be-ṣalmenu ki-ḏmuṯenu ke-lomar de-ˀiṯḥaze lanaˀ be-hahuˀ gufaˀ de-ˀiṯnesiv minneḵon le-mindaˁ u-le-ˀiddemaˀa leḵon ke-hahuˀ de-ˀiṯnesiv minni de-huˀ nišmaṯaˀ de-jiṯperaš me-ˁovaḏoj de-ˁalmaˀ wi-heˀ tiˀuvteh u-reˁuṯeh le-ˁillaˀin qaddišin

kuvaksemme, kaltaiseksemme
1. Moos. 1:26

Toisin sanoen, että [hän] näyttäisi meiltä. Teistä otetun ruumiin kautta hän tuntee teidät ja muistuttaa teitä. Kun taas sen [kautta], joka on otettu minusta, siis sielun [kautta], hän erottautuu maailman töistä (/maallisista asioista) ja hänen halunsa ja tahtonsa ovat kohti pyhiä taivaita.

672

ועוד בצלמנו כדמותנו, דגופא דאתנסיב מנכון, לא יהא בקיומא כגיניכון. מאי כגיניכון. כאינון בריין דאפקתון, על דאיהי עפרא כשאר כל בריין. וההיא נשמתא קדישא דאנא יהיב ביה, דיהוי לה קיומא לעלמין, דליתה גופא, וידמה בקיומא לי.

we-ˁoḏ be-ṣalmenu ki-ḏmuṯenu de-gufaˀ de-ˀiṯnesiv minneḵon laˀ jeheˀ be-qijjumaˀ ke-ḡineḵon maj ke-ḡineḵon ke-ˀinnun berijjan de-ˀappeqtun ˁal de-ˀihi ˁafraˀ ki-šeˀar kol birjan we-hahiˀ nišmaṯaˀ qaddišaˀ de-ˀanaˀ jahev beh de-jehewe lah qijjumaˀ le-ˁalmin de-leṯa gufaˀ we-jiḏme be-qijjumaˀ li

Ja lisäksi

kuvaksemme, kaltaiseksemme
1. Moos. 1:26

teistä otetun ruumiin kautta (/vuoksi) hän teidän tavoin ei ole pysyvä. Millä tavoin [hän on] kuin te? Niin kuin muut olennot, jotka te tuotitte, sillä hän on tomua niin kuin loput kaikesta luomakunnasta. Mutta tämä pyhä sielu, jonka minä annoin hänelle, on pysyvä ikuisuuksiin —mitä ruumis ei ole— ja muistuttaa pysyvyydessä[än] minua.